ΟΜΑΔΑ Γ (ΚΟΝΚΙΣΤΑΔΟΡΕΣ)

Η λέξη προέρχεται από την ισπανική λέξη conquistadores που σημαίνει κατακτητές. Αποτέλεσαν τους πρωταγωνιστές της κατάκτησης, για λογαριασμό της Ισπανίας, της κεντρικής και νότιας Αμερικής. Ήταν, συνήθως, άνθρωποι με εξαιρετικό θάρρος, παρακινημένοι από δίψα για πλούτο και θρησκευτικό φανατισμό, που συμπεριφέρθηκαν με τρομακτική ωμότητα στους αυτόχθονες κατοίκους των περιοχών που κατέλαβαν. Στη δράση τους οφείλεται η δημιουργία της αποικιακής αυτοκρατορίας της Ισπανίας αλλά, σε πολύ μεγάλο βαθμό, και η εξολόθρευση των προκολομβιανών πολιτισμών της αμερικανικής ηπείρου (από το λογισμικό Ιστορία Α, Β, Γ του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου).

Είστε μια ομάδα Κονκισταδόρων που έχετε φτάσει κάπου στη λατινική Αμερική. Ήδη βρίσκεστε ένα περίπου μήνα εκεί και είστε ενθουσιασμένοι με την επιλογή σας να έρθετε σ’ αυτόν τον άγνωστο τόπο.

Να γράψετε σ’ ένα πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένου ή προβολής παρουσίασης μια επιστολή που θα απευθύνεται προς άλλους Κονκισταδόρες. Σ’ αυτήν, αφού παρουσιάσετε τις σκέψεις αλλά και τις φιλοδοξίες σας για την απόφασή σας να ταξιδέψετε σ’ αυτήν τη χώρα, τους προσκαλείτε να έρθουν. Εάν έχετε χρόνο, εμπλουτίστε το κείμενό σας με εικόνες που θα βρείτε, χρησιμοποιώντας μια μηχανή αναζήτησης.

Για την εργασία σας μπορείτε να λάβετε  υπόψη σας τόσο τα παρακάτω ερωτήματα όσο και τα ιστορικά παραθέματα στο τέλος:

Ερωτήματα

·         Γιατί συμμετείχατε σ’ ένα τέτοιο επικίνδυνο ταξίδι;

·         Προσδοκούσατε να κερδίσετε κάτι;

·         Πριν συναντήσετε ανθρώπους εκεί που φτάσατε, πώς σκεφτόσασταν να τους αντιμετωπίσετε;

·         Όταν συναντάτε τους κατοίκους αυτής της γης, πώς τους αντιμετωπίζετε; Όπως σκεφτόσασταν αρχικά ή διαφορετικά;

·         Τι συναισθήματα έχετε γι’ αυτούς;

·         Ποια τα σχέδιά σας για την παραμονή ή όχι στη νέα γη;

Ιστορικά παραθέματα

1.       «Αυτούς τους ταπεινούς ο Θεός τους έφτιαξε χωρίς κακία και χωρίς πονηριά. Είναι πολύ υπάκουοι, πιστοί στα φυσικά αφεντικά τους και στους χριστιανούς, τους οποίους υπηρετούν. Είναι πολύ ευπειθείς, υπομονετικοί, ήσυχοι και ενάρετοι».

Βαρθολομαίος ντε Λας Κάζας. Στο: Κρεμμυδά Β., Ιστορία Νεότερη-Σύγχρονη, Ελληνική- Ευρωπαϊκή– Παγκόσμια, Γ΄ Γυμνασίου, ΟΕΔΒ, Αθήνα 1984.

2.       «Είναι από τη φύση τους τεμπέληδες και δύστροποι, παράξενοι, οκνηροί και φυσικά ψεύτες και επιπόλαιοι. Τι μπορούμε να περιμένουμε από ανθρώπους που το κρανίο τους είναι τόσο σκληρό, ώστε οι Ισπανοί, όταν συγκρούονται μαζί τους, πρέπει να μην τους χτυπήσουν στο κεφάλι και σπάσουν το ξίφος τους».

Φερνάντες Ντε Οβιέρο. Στο: Κρεμμυδά Β., Ιστορία Νεότερη-Σύγχρονη, Ελληνική- Ευρωπαϊκή– Παγκόσμια, Γ΄ Γυμνασίου, ΟΕΔΒ, Αθήνα 1984.

3.      «Ενώ οι Ινδιάνοι είχαν φιλικά αισθήματα, οι Ευρωπαίοι εισέβαλαν στις περιοχές της Αμερικής σαν πεινασμένοι λύκοι. Οι λόγοι για τους οποίους σκοτώθηκαν τόσο πολλοί ιθαγενείς είναι οι εξής: Πρώτο, γιατί οι Ευρωπαίοι που έφτασαν εδώ, είχαν την πεποίθηση ότι, επειδή οι ντόπιοι δεν πίστευαν στη χριστιανική θρησκεία, νομιμοποιούνταν να τους σκοτώνουν ή να τους αιχμαλωτίζουν… Δεύτερο, οι ιθαγενείς αυτοί ήταν οι πιο ήσυχοι και οι πιο ειρηνικοί άνθρωποι του κόσμου, εντελώς άοπλοι. Τρίτο, πρέπει να σημειωθεί ότι η πλειονότητα αυτών που έχουν έρθει εδώ από την Ισπανία είναι ληστές, αποβράσματα της κοινωνίας, συρφετός κακοποιών».

Από τη Σύντομη Αναφορά για την καταστροφή των Δυτικών Ινδιών, 1552, του Επισκόπου Βαρθολομαίου Λας Κάζας (Las Casas). Στο: Η. Crieger, Die Neuzeit, Materiialien firden Geschichts unterwicht, Φραγκφούρτη, 1978, 28.

4.       «Ο Ερρίκος (ο θαλασσοπόρος) ήθελε να γνωρίζει ποια εδάφη υπήρχαν παραπέρα από τις Καναρίους νήσους {…} δεν ήξερε κανείς τι εδάφη υπήρχαν παραπέρα. Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι θα μπορούσαν να φέρουν από εκεί πολλά εμπορεύματα σε χαμηλές τιμές {…}.

Ο πέμπτος λόγος ήταν η μεγάλη του επιθυμία να εξαπλώσει την αγία πίστη του Κυρίου Μας Ιησού Χριστού και να οδηγήσει σ’ αυτήν όλες τις ψυχές που θέλουν να σωθούν»

Εάνες ντε Αζουράρα, Χρονικό της αποκάλυψης και της κατάκτησης της Γουϊνέας, 1543

5.      «Η Εξοχότητά του θα πρέπει να ξέρει ότι βρήκαμε τις χώρες αυτές σε μια κατάσταση, όπου δεν υπήρχαν κλέφτες, κακοί άνθρωποι ή αργόσχολοι. Εμείς μεταμορφώσαμε αυτούς τους ντόπιους που έχουν τόση σοφία και διαπράττουν τόσο λίγα εγκλήματα. Τότε δεν υπήρχε καθόλου κακό, αλλά τώρα δεν υπάρχει τίποτα καλό».

Μάντσιο Σιέρρα, κονκισταδόρ στην υπηρεσία του Πιθάρο,

Έκθεση προς τον βασιλιά της Ισπανίας, 1589